CO TO JEST AUDYT WEWNĘTRZNY?

Audyt wewnętrzny – według definicji podanej przez The Institute of Internal Auditors (IIA) – jest niezależną działalnością doradczą i weryfikującą (assurance activity), której celem jest usprawnienie operacyjne organizacji i wniesienie do niej wartości dodanej. Audyt wewnętrzny pomaga organizacji w osiąganiu jej celów poprzez systematyczne i metodyczne podejście do oceny i doskonalenia skuteczności procesów zarządzania ryzykiem, kontroli i zarządzania organizacją (governance).

Audyt wewnętrzny w jednostkach sektora finansów – to ogół działań, przez które kierownictwo jednostki uzyskuje ocenę funkcjonowania jednostki w zakresie gospodarki finansowej pod względem:

  • gospodarności,
  • legalności,
  • celowości,
  • rzetelności,
  • przejrzystości,
  • jawności.

Podstawowe zasady funkcjonowania audytu wewnętrznego w polskiej administracji publicznej określa ustawa o finansach publicznych oraz rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie szczegółowego sposobu i trybu przeprowadzania audytu wewnętrznego.

Opracowano na podstawie:
www.wikipedia.org.pl

Kto może zostać audytorem wewnętrznym w jednostkach sektora finansów publicznych?
Ustawa z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, art. 286, (przepis obowiązujący od 1 stycznia 2010 r.) Audytorem wewnętrznym w jednostkach sektora finansów publicznych może być osoba, która:

1. ma obywatelstwo państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub innego państwa, którego obywatelom, na podstawie umów międzynarodowych lub przepisów prawa wspólnotowego, przysługuje prawo podjęcia zatrudnienia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

2. ma pełną zdolność do czynności prawnych oraz korzysta z pełni praw publicznych,

3. nie była karana za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe,

4. posiada wyższe wykształcenie,

5. posiada następujące kwalifikacje do przeprowadzania audytu wewnętrznego:

  • jeden z certyfikatów: Certified Internal Auditor (CIA), Certified Government Auditing Professional (CGAP), Certified Information Systems Auditor (CISA), Association of Chartered Certified Accountants (ACCA), Certified Fraud Examiner (CFE), Certification in Control Self Assessment (CCSA), Certified Financial Services Auditor (CFSA) lub Chartered Financial Analyst (CFA), lub złożyła, w latach 2003-2006, z wynikiem pozytywnym, egzamin na audytora wewnętrznego przed Komisją Egzaminacyjną powołaną przez Ministra Finansów, lub
  • uprawnienia biegłego rewidenta, lub
  • dwuletnią praktykę w zakresie audytu wewnętrznego i legitymuje się dyplomem ukończenia studiów podyplomowych w zakresie audytu wewnętrznego, wydanym przez jednostkę organizacyjną, która w dniu wydania dyplomu była uprawniona, zgodnie z odrębnymi ustawami, do nadawania stopnia naukowego doktora nauk ekonomicznych lub prawnych.

Za praktykę w zakresie audytu wewnętrznego uważa się udokumentowane przez kierownika jednostki wykonywanie czynności, w wymiarze czasu pracy nie mniejszym niż ½ etatu, związanych z:

1. przeprowadzaniem audytu wewnętrznego pod nadzorem audytora wewnętrznego,

2. realizacją przez inspektorów kontroli skarbowej czynności z zakresu certyfikacji i wydawania deklaracji zamknięcia pomocy finansowej ze środków pochodzących z Unii Europejskiej, o których mowa w ustawie z 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej,

3. nadzorowaniem lub wykonywaniem czynności kontrolnych, o których mowa w ustawie z 23 grudnia 1994 r. o Najwyższej Izbie Kontroli.

Opracowano na podstawie:
http://samorzad.infor.pl/finanse-publiczne/audyt-kontrola

Ustawa z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. Nr 157, poz. 1240)

Audyt wewnętrzny po zmianach w 2009 r.

W bieżącym roku Ministerstwo Finansów – Departament Audytu Sektora Finansów Publicznych wprowadziło kolejne zmiany w zakresie funkcjonowania audytu wewnętrznego w jednostkach sektora finansów publicznych. Ponadto nowa ustawa o finansach publicznych wprowadza m.in. zmienioną listę kwalifikacji zawodowych audytora wewnętrznego prowadzącego audyt w jednostkach sektora finansów publicznych. Uchwalona przez Sejm ustawa z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2010 r., zawiera wiele nowych regulacji w zakresie funkcjonowania audytu wewnętrznego w jednostkach sektora finansów publicznych.

Ustawa ta m.in.:

  • zawiera zmienioną definicję audytu wewnętrznego,
  • wydłuża listę jednostek, w których prowadzi się audyt wewnętrzny, a także wskazuje te jednostki, w których audyt może być prowadzony,
  • wprowadza nowe zasady kontroli zarządczej i audytu wewnętrznego,
  • określa nowe zasady koordynacji kontroli zarządczej i audytu wewnętrznego,
  • wprowadza obowiązek powołania komitetów audytu, w tym zasady działania komitetów, i określa kwalifikacje członków komitetów,
  • wprowadza obowiązek zapewniania radnym danej jednostki samorządu terytorialnego m.in. dostępu do informacji o wynikach przeprowadzonych kontroli gospodarki finansowej oraz sprawozdania z wykonania planu audytu za rok poprzedni,
  • wyznacza termin przygotowania sprawozdania z wykonania planu audytu za rok poprzedni do końca stycznia roku następnego,
  • wprowadza możliwość prowadzenia audytu wewnętrznego przez usługodawcę niezatrudnionego w jednostce i określa, których jednostek to dotyczy,
  • zmienia listę kwalifikacji zawodowych audytora wewnętrznego prowadzącego audyt w jednostkach sektora finansów publicznych.

Opracowano na podstawie:
http://samorzad.infor.pl/finanse-publiczne/audyt-kontrola

Ustawa z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. Nr 157, poz. 1240)